บรรดาเพื่อนสนิทคงไม่งงกันแล้ว ว่าเปลี่ยนที่ว่าหมายถึงอะไร

.

.

.

.

.

.

.

การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายไง

เมื่อคืน เจออุบัติเหตุที่ไม่อยากจะเล่าที่มาเลย อายเค้า

แต่ไหนๆแล้ว ยังจะเหลือยางอายอีกเหรอ

เล่าซะหน่อย

เมื่อคืนวาน ไปนั่งกินเบียรืร้านป้าหน่อยมากะพี่ๆตามปกติ เค้าไปร้านนี้7ใน8วันหลังสุดเลยอ้ะ 5555555+ กินกันยังกะเครื่องจักร

พอร้านเลิกราวๆตี1 เบียร์หมดไปท่าทางจะหลายสิบลิตร ก็ตั้งใจว่าจะไปกินต่อกันบ้านพี่เบิร์ท (จริงๆพี่เค้าชื่อระเบิด...)

ก็ไปนั่งแทกซี่กันไป แวะจอดร้านโชว์ห่วย ซื้อเบียร์ เพื่อไม่ให้เสียเวลา เค้าก็เลยรีบวิ่งลงไปซื้อกะว่ารีบมาขึ้นรถจะได้ไปไวๆ

ที่ไหนได้ ไปล้มฟาดกับบันไดร้านซะงั้น จังหวะนั้น ไม่เป้นไร ไม่เจ็บแค่เสียฟอร์มเล็กน้อย

ก็ได้เบียร์มากินกันต่อบ้านพี่เบิด ถึงตี4 ก็ร่ำลาแล้วกลับบ้านซะที

มาถึงบ้านหลับสบาย

.

.

.

เช้ามา เสด็จแม่เข้ามาในห้อง ตะโกนวี๊ดว้าย โวยวาย ไอ้เราก็ตื่นมาตกใจ โวยวายอะไร

"เป็นไร น๊อตเป็นไร!!!" "เป็นไรไปโดนอะไรมา!!!" เสียงดังลั่น

เค้าเลยมองลงมาดูที่ผ้าปูที่นอน จากสีเขียวน้ำเงิน ถูกฉาบไปด้วยสีแดงเพียบ กระเซ็นเป็นสายทั้งนั้น

ไม่เว้นแม้แต่เท้าเค้า จากสีขาวอมชมพู(55555555+)กลายเป็นสีแดงไปด้วยเลย

ทั้งๆที่เมื่อคืนแปะพลาสเตอร์ไว้ แต่มันท่าทางจะเอาไม่อยู่พลาสเตอร์ฉ่ำไปด้วยเลือด ก็เลยแกะออกมาแล้วซับๆเลือด

แล้วจะได้ออกไปหาหมอ เลือดก็ไม่หยุดไหลสักที เดินไปก็ไหลออกมาเรื่อยๆ จนมาหาหมอ

หมอบอกว่า ถ้ามาตั้งแต่เมื่อคืน ป่านนี้เย็บสบายไปแล้ว (ในใจเฮือกเลย ดีนะเนี่ยะกรูไม่มาเมื่อคืน!!!)

แผลที่เห็น เป็นรูเหวอะ เนื้อระหว่างหน้าแข้งและผิวหนังหายไป มีแต่หนัง+กระดูก เวลาหมอทำความสะอาด ต้องเอาที่คีบสำลีชุบยา แหย่เข้าไปทำความสะอาด (ร้องลั่นเลยคุณเอ๋ย เจ็บกว่าตอนล้มประมาณล้านแปดแสนเท่า)

เข้าไปทำความสะอาดไม่ต่ำกว่า10รอบ น้ำตาเล็ด จะตายให้ได้

หลังจากนั้น โดนอีก ยาฉีดบาดทะยักมาพร้อมเข็มเรียวแหลม!!!

ใจหล่นไปที่ตาตุ่มเป็นคำรบที่2!!!!!!!!!!

อสูรแกะตนนี้ กลัวเข็มฮิปหายยยยยยยยยยยย!!!

แต่ไม่ทันแล้ว โดนจนได้ จังหวะที่เข็มบีบน้ำปี๊ดๆก่อนจิ้มมาที่ผิวหนังเรา มันช่างน่ากลัวนัก

วินาทีที่เข็มสัมผัสแขน โอ้วกระเจ้า นี่มันมดจากอวกาศทางช้างเผือกที่ไหนวะเนี่ยะ ได้กัดเจ็บขนาดนี้(จริงๆก็ไม่เจ็บเท่าไรหรอก แต่ภาพที่เข็มมันแทงเข้าเนื้อเรานี่แหละ เห็นแล้วจะเป็นลม!!!)

ก็โดนไป ยาบาดทะยัก พยาบาลเค้าบอกไว้ว่า แขนจะปวดนะคะทำใจไว้เลยจะยกไม่ขึ้น.

.

.

ใครจะรู้มาป่านนี้4โมงของอีกวันแล้ว ยังปวดไม่หายเลย

นี่ครับ สภาพหลังการรักษา แล้วเนี่ยะต้องไปทำแผลทุกวัน ต้องโดนยาสอดเข้าไปหน้าแข้งอีกทุกวัน!!! เคี่ยม!!!

นึกถึงตอนเด็กๆ จังหวะแบบนี้เราจะใช้คำว่า "จ่าร๊องงงงงงงงงงงงงงงงงงง" (ประมาณว่าเจอนี่แล้วจะร้อง)

แต่ก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียว

.

.

.

ยังดี มีคนพาไปหาหมอ ให้กำลังใจอยู่ คอยพยุง ช่วยเหลือดูแลทุกๆอย่าง

โชคดี ที่ได้มีคนๆนี้เข้ามาในชีวิตช่วงนี้จริงๆ

คนๆไหนเหรอ???.

.

.

.

.

.

.

ลุ้นอ่ะดิ

.

.

.

.

555555555+ พอละเล่นมากไป เด๋วมันไม่ฮา มาดูรูปกัน

นี่ถ่ายที่ร้านป้าหน่อย คืนก่อนที่จะแข้งแตกนี่แหละ

ฮัมไมหน้าเค้าดั๊มดำ สงสัยเจ้าอ้วนให้แสงตัวเองคนเดียว ไม่ให้แสงเค้าด้วยแน่เลย

แล้วก็รูปสุดท้าย

เป็นแฟนคนแรกนะเนี่ยะที่เห็นเค้าเล่นเวคอ้ะ 55555555+

อันนี้ถ่ายที่บึง

อันนี้กางเกงเวค ถ่ายให้เค้าซะสวยเชียว

และต้องขอบคุณ คนๆนี้ ที่ทำให้เราได้รู้จักกัน

"พี่ระเบิด"นั่นเอง

อ่อ แล้วก่อนไป เอารูปเค้ากับรูปถ่ายที่งานหนังสือ เจอเจ้าตัวสุดที่รักตัวนี้ ชู2นิ้วเหมือนกันเลย

ปล.ขอบคุณทุกๆคอมเม้นมากๆนะครับ

ปล.2 จะพยายามรักษารักครั้งนี้ไว้สุดความสามารถครับผม