เมื่อกี้นั่งดู "โคตรรักเอ็งเลย" เป็นรอบที่2แล้ว ตั้งใจจะเก็บรายละเอียดที่รอบแรกไม่ได้สังเกตเยอะอยู่เหมือนกัน
กลายเป็นว่า รายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ทำให้น้ำตาร่วงได้มากกว่าดูรอบแรกเสียอีก เหมือนที่เค้าว่าไว้ ดูละครแล้วย้อนดูตัว

เหมือนกับว่าตั้งแต่เจออะไรมาเยอะ คิดอะไรได้ ตอนนี้ความคิดน๊อต เปลี่ยนไปเยอะเลยทีเดียวรวมไปถึงนิสัยบางอย่างนิดหน่อยด้วยเหมือนกัน
เหมือนใน Msn น๊อตตั้งชื่อไว้ "เข้มแข็ง...แต่ไม่แข็งกร้าว อ่อนไหว...แต่ไม่อ่อนแอ" ประโยคนี้ จำมาจากหนังสือของคุณวินทร์
ใครที่ไม่สนิทด้วยแทบจะไม่พบกับความแข็งกร้าวของน๊อตแล้ว (ขออภัยพวกที่สนิทด้วยนะ 55555+ มรึงยังเจอกรูที่ปิดผนึกไว้อยู่ตลอดเวลา) แต่ไม่ใช่จะหมายถึงเปลี่ยนหน้ากากเพื่อใส่เข้าสังคมแต่อย่างใด
มันเป็นความคิดที่ว่าอ่อนน้อม นอบน้อมไว้ ใครๆก็รัก แรงมาไม่จำเป็นต้องแรงไปเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เฉยๆไว้ ปล่อยวางไป ใครทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น
ความคิดพวกนี้ทำให้น๊อตมีความสุขกับชีวิตขึ้นอีกมากเลยทีเดียว
ตอนนี้น๊อตตั้งใจไว้แล้วว่า จะไม่ให้นาฬิกาของตัวเองต้องหมุนให้เร็วตามโลกไปด้วย ตัวน๊อตเองจะไปอย่างช้าๆ ชมความงามของชีวิตไปเรื่อยๆ จะตายเมื่อไหร่ก็ปล่อยให้มันเป็นไปตามครรลอง
ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าในทุกๆจังหวะของหัวใจที่ยังเต้นอยู่ ใช้ชีวิตให้มีความสุขโดยไม่เดือดร้อนคนอื่น คิดได้แบบนี้ เราจะรู้สึกว่าเวลาของเราหมุนช้าลง มีเวลาให้ชื่นชม ดื่มด่ำกับสิ่งรอบข้างอีกเยอะ
อะไรที่อยากทำก็ทำถ้ามันไม่เดือดร้อนใคร อะไรที่ไม่เคยทำก็ทำซะ
อย่างแรกเลยก็คือในวันพ่อ ตั้งแต่เกิดมาไม่เค๊ยไม่เคยทำสักที ได้แต่คิดแล้วผลัดวันประกันพรุ่งผ่านไปปีแล้วปีเล่านั่นก็คือ "กราบพ่อ" (กับกอดแม่ แต่กอดแม่เคยไปแล้ว แหะๆ แต่มีโอกาสทำได้ทีเดียวเอง ก็มันเขินนี่ ลูกชายคนโตง่ะ)
แต่ปีนี้ได้มีโอกาส ตั้งใจไว้ว่าจะขอไปกราบพ่อสักหน่อย เพราะเสด็จพ่อน๊อตก็ใช่ว่าจะแข็งแรงอะไร พอถึงเวลา ด้วยความตั้งใจที่แน่วแน่ก็ได้กราบท่านจริงๆ น้ำตาแทบไหลแนะ
แต่น้ำตาแทบหยุดไหลในทันทีที่พ่อบอกว่า "พ่อไม่ขออะไรเราหรอก ขอแค่ให้กลับบ้านเร็วๆก็พอ" (แป่วววววววววววว อันนี้อ่ะทำยากสุดเลยเด็จพ่อ)

และอย่างที่บอก ตั้งแต่เจออะไรมาเยอะ ไม่รู้เพราะประสบการณ์หรือความรู้สึกที่ผ่านมา มันกลับทำให้น๊อตเป้นคนที่อ่อนไหวเกินคาด!!! ไม่น่าเชื่อใช่ไหม แต่บอกได้เลยว่าจริง!!!
เมื่อก่อนเจอไรซึ้งๆก็ประทับใจก็ชอบ แต่เดี๋ยวนี้ ยังกะเปิดก๊อกน้ำกรอง(ไม่ไหลแรงเท่าน้ำประปาไง) มาไงก็ไม่รู้ นิดๆหน่อยๆก็เป็น ดีหรือไม่ดีกันเนี่ยะ
แล้วตอนนี้ก็ไม่อ่อนแอแล้วด้วย หลังจากที่ยอมรับเลยว่าอ่อนแอมาช่วงหนึ่ง ทำใจไม่ค่อยได้ ใช้เหล้าใช้เพื่อนเป็นที่พึ่งตลอด
แต่ตอนนี้เหล้ามีไว้กินเพื่อดื่มด่ำรสชาดอันแสนสุข(ถ้าใครรู้จักน๊อต จะรู้เลยว่าน๊อตเป็นคนที่ชอบรสเหล้าจริงๆ ไม่ใช่กินเพื่อตั้งใจไว้ว่าวันนี้จะเมาหรือเพิ่มความกล้าในเวลาจีบสาว หรืออะไรก็ตาม)
ฮั่นแน่ๆ อย่าเพิ่งด่ากันที่น๊อตบอกจะเลิกเหล้าแล้วใช่มั้ย ก็อย่างที่บอกไปข้างต้นใช้ชีวิตให้มีความสุขในทุกๆวินาทีดีกว่า เพราะช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา(ไว้จะเล่ารายละเอียดพร้อมรูปในไดฉบับหน้านะจ้ะ)
เจออุบัติเหตุที่ถ้าดวงซวยจริงๆก็ถึงขั้นเสียชีวิตได้ แหม่แต่โชคยังดี สงสัยนรกยังไม่ต้องการ(เพราะตอนนี้ไม่ได้เป็นคนเลวคนเหี้ยหรือเพลย์บอยอะไรแล้วไง 5555+)
ก็เลยยังไม่ส่งยมทูตมารับชีวิตน๊อตไป ได้แต่แผลมาเต็มตัว(โชคดีอีกอย่างแผลเกือบทั้งหมดอยู่ในเสื้อผ้า นอกจากนั้นก็มีผมปิดหัวที่แตก มีแก้มด้านในที่แตกเลยเช่นกัน แผลที่เห้นภายนอกก็มีที่มุมปากนิดนึง ที่นิ้วเกือบทั้ง20เลยก็ว่าได้)
ไว้เรื่องนี้ก็จะเล่าในไดหน้าด้วยเช่นกัน 5555+ ติดไว้ก่อน มันเยอะ

มาต่อกันที่เรื่องหนังในหัวข้อแรก นั่งดูไปเรื่อยๆน้ำตาไหลไปตามประสา ไปสะดุดกับประโยคที่น๊อตชอบที่สุดในหนังเรื่องนี้ และคิดว่าโดนตัวเองที่สุดเหมือนกัน ว่า

"ชีวิตเราจะไม่มีความสุขได้ ถ้าสิ่งที่ตัวเองวิ่งหนี กับสิ่งที่หัวใจค้นหา มันเป็นสิ่งเดียวกัน"
.............................................
อึ้งครับ......ใบ้แดกไป7วินาทีเลย

หลังจากนี้เลยยิ่งตั้งใจฟังทุกๆคำที่ทุกๆตัวละครพูดกันมากขึ้นอีก
จนถึงประโยคที่คิดว่าโดนอีกแล้ว....ว่า

"ฉันอยากรักเขาให้มากกว่านี้...มาก จนกลับไปหาเขาได้"
.............................................
เจออันนี้ก็นิ่งครับ ไปอีกประมาณ7วินาทีเท่ากัน

ดูตอนแรกทำไมน๊อตไม่สังเกตเลยนะ ว่ามีประโยคดีๆแบบนี้อยุ่หลายประโยคเลยทีเดียว
นอกจากนี้ เพลงก็ด้วย ถ้าไม่คิดว่าเค้าแต่งให้คนที่เสียไป มันช่างโดนใจจริงๆนะ

จบเรื่องหนังละ (ดื้อๆเลยเนอะ) ถึงตอนสุดท้ายของไดนี้แล้ว
อยากจะขอขอบคุณทุกๆคน ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ทุกๆคนที่เคยผ่านมา ผ่านไป ทั้งคนที่รู้จัก ไม่รู้จัก และยังไม่รู้จักในอนาคต ทุกๆคนเลย
ที่ให้ประสบการณ์ไม่ว่าจะเล็กน้อยหรือยิ่งใหญ่แค่ไหนกับน๊อต ทุกๆคนมีส่วนสร้างน๊อตมานี่แหละ ไม่มากก็น้อยล่ะ เพราะมีแว่บนึงที่เคยคิดเล่นๆว่า
เอ ถ้าวันนั้นเปลี่ยนไปนิดหน่อย ไอ้นั่นเปลี่ยนไปนิดนึง อดีตมีส่วนแตกต่างจากที่เป็นมา เราจะยังเป็นเราในตอนนี้ไหมนะ
เราอาจจะดีกว่านี้ก็ได้(เหรอ 55555+ มีแต่จะเลวลงอ่ะสิ) หรืออาจยังเป็นเพลย์บอยเหมือนเดิม อาจจะยังทำอะไรไม่ดีๆเยอะอยู่ก็ได้
แต่ในตอนนี้ น๊อตรู้สึกภูมิใจในตัวเอง รู้สึกเหมือนว่า ดีใจที่ได้มาเป็นน๊อตในตอนนี้ คิดได้อย่างน๊อตในตอนนี้ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะ เหมือนว่า คุ้มค่าที่ได้เกิดมาจังเลย

และสุดท้ายท้ายสุดจริงๆ ปีใหม่นี้และในทุกๆปี ขอให้ทุกคนใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในทุกๆจังหวะของหัวใจนะครับ
ด้วยความปรารถนาดี
สวัสดีปีใหม่อีกครั้งอย่างเป็นทางการครับ
Knottie

ปล.รูปปีใหม่ยังไม่ได้เอาลง กลัวจะลืมหน้ากัน เอารูปที่ถ่านตอนไปเสม็ดคนเดียวมาให้ดูก่อน 5555+ เปลี่ยวแค่ไหนล่ะ