ถ้าจะบอกว่าชีวิตผมโชคดี ที่ยังมีคนๆนึงเป็นห่วงเป็นใยผมเสมอ ก็คงไม่ผิด ไม่ว่าจะเลิกกันไปนานแค่ไหนแล้ว แต่เหมือนกับว่าสิ่งนึงที่ไม่เคยหายไปจากใจเค้าเลยคือความคิดถึงและห่วงใย
ครั้งหนึ่ง เค้าเคยบอกกับผมว่า อยากให้ผมเขียนไดถึงเค้าหน่อย ผมก็ไม่ได้ใส่ใจ และไม่ได้คิดจะเขียนเลย เพราะว่าไม่รู้จะเขียนอะไรจริงๆ
ตื่นมาวันนี้ อารมณ์ไหนไม่รู้ ว่าจะลองเขียนถึงเค้าสักครั้ง

ช่วงเวลาที่คบกัน ถึงจะไม่นาน เราก็มีเวลาดีๆให้กันไม่น้อย (ถึงเวลาส่วนใหญ่ของผมกับเค้าจะไม่ดีก็เหอะ 5555+) เนื่องว่าเพราะเราทะเลาะกันบ่อยมาก
ใจร้อนทั้งคู่ ไม่ยอมใครทั้งคู่ แต่สุดท้ายแล้ว หลังจากทะเลาะกัน คนที่โทรกลับมาหาก่อนก็คือเค้า

จนวันๆนึงเมื่อเรามองความสัมพันธ์แล้ว ว่าไปกันไม่ได้ จึงตัดสินใจเลิกกันอย่างเป็นทางการ นั่นเพราะเรารับข้อเสียของกันและกันไม่ได้
ผ่านมากี่เดือนแล้วนะนับจากวันนั้น เนิ่นนานพอควร

สิ่งที่ผมประทับใจก็คือ หลังจากเลิกกันไปผมตัดสินใจจะตัดการติดต่อทุกๆทาง แบบว่าจบกันไปเลย ไม่ต้องมีกันและกันอีกในชีวิต
แต่เค้าไม่เป็นแบบนั้น ไม่ว่าจะมีงานอะไร ผมจะไปทานเหล้าเยอะๆวันไหน กระทั่งวันเกิด จนถึงวันที่ผมเลิกเหล้า(เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา และคงเขียนไดอารี่ในครั้งหน้า อิอิ)
เค้าจะเป็นคนที่ส่ง sms มาหาผมตลอด ทำนองว่าเป็นห่วง คิดถึง ดูแลตัวเองดีๆนะ อะไรทำนองนี้ บางครั้งเค้าโทรมาน้ำเสียงบ่งบอกว่าคิดถึง หรืออยากเจอ
แต่สิ่งที่เค้าได้รับกลับน้ำเสียงที่เย็นชา (บรรดาแฟนเก่าแต่ละคนคงจะรู้ดี ว่าเวลาน๊อตน่ารักกับตอนไม่น่ารักต่างกันยังกับสวรรค์กะนรก)

อยากจะขอโทษที่เป็นแบบนั้น แต่มันทำอะไรไม่ได้ เพราะนั่นคือตัวผมเอง อะไรที่ตัดสินใจไปแล้ว ก็ไม่คิดที่จะแก้ไขมันอีก
ถ้ายังมาคุยกันมาเจอกัน มันก็เหมือนหนังฉายซ้ำเดิมๆ ไม่จบสักที

แต่...บอกได้เลยว่ารับรู้ถึงความเป็นห่วง คิดถึงแล้ว ถึงแม้น๊อตจะไม่ได้แสดงอะไรออกมาก็เถอะ
ขอบคุณมากนะครับ ชีวิตนี้ผมคงไม่คิดว่าจะเจอคนแบบนี้ได้อีกหลายๆคนหรอก แค่เจอคนๆนี้คนเดียวก็ดีใจแล้ว

สุดท้ายนี้ ผมยังไม่ได้บอกเลยใช่ไหมว่าเธอเป็นใคร
คนที่เข้ามาอ่านมาเม้นไดอารี่ผมในทุกๆอัน

คนที่เปลี่ยนเมลล์มาแอดผม(เพื่อที่จะได้รู้ว่าผมออนอยู่หรือไม่ เพราะผมบลอคเค้าไปแล้ว แต่จะบอกว่าผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะครับ อิอิ)
คนที่บอกว่าชอบกอดผมมากที่สุด

คนที่ผมเรียกเค้าว่าอ้วนทั้งๆที่เค้าตัวเล็กนิดเดียว
คนที่ให้ของขวัญวันเกิดผมเป็นนาฬิการูปเราสองคนที่แขวนอยู่ในห้องผม
คนที่เป็นห่วงผมและคิดถึงผมด้วยใจจริง
และสุดท้าย คนที่ทำให้ผมต้องน้ำตาไหลตอนที่กำลังพิมอยู่นี้

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างมากนะครับ "ฝน"

ปล.ขอบคุณสำหรับทุกๆผู้เยี่ยมชม และขอบคุณมากๆสำหรับทุกคอมเม้นนะครับ