ว่าจะเขียนถึงเรื่องนี้หลายทีละ แต่เวลาไปดื่มมาทีไรกลับมาไม่มีแรงเขียนสักที 5555+
ไม่รู้เป็นอะไรช่วงนี้ทำไมดื่มหนักจัง(ปกติก็หนักอยู่แล้ว แต่ช่วงนี้สุดๆในชีวิตเลย)อาทิตย์นึงมี7วัน อย่างน้อยๆต่ออาทิตย์ต้องมีละ5วันที่กิน
5วันนี่อย่างน้อยนะ 55555+ เป็นแบบนี้มาได้2เดือนแล้วมั้ง ตอนนี้มันเลยวิ้งๆอยู่ตลอด ตื่นมากลางวันก็ร้อน ง่วงนอน
ใช้ชีวิตอยู่แต่กลางคืนตลอดเวลา(ถึงมันจะไม่หนาวแต่มันก็เย็นกว่านี่นา)
เคยได้ฟังเพลง "แพ้กลางคืน" กันไหม น๊อตว่าน๊อตเนี่ยะไม่แพ้กลางคืนหรอก "แพ้กลางวัน" ต่างหาก กลางวันนี่ฟุ้งซ่านไปเรื่อย
คิดอะไรต่างๆนานา เรื่องเดิมๆอยู่ในหัวตลอด มันทรมานเหมือนกันนะ(ไม่ใช่แค่เหมือนกันนะหรอก มากเลยแหละ555+)
ทำไมเป็นแบบนี้ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน หรือเป็นเพราะเราไม่เคยอกหักก็ไม่รู้นะ แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าอกหักมันเป็นอย่างไร
รักแทบตายแต่อยู่ด้วยกันไม่ได้มันเป็นอย่างไรมันทรมานอย่างไร รับทราบมาทุกอย่างแล้ว วิธีแก้เบื้องตนคือ
เมื่อกลางวันเราแพ้ กลางคืนก็ควรอย่าแพ้อีก เหล้าเบียร์ที่กรอกลงคอไปลงกระเพาะไปนั้น มันพอจะช่วยได้ ถึงไม่มากก็ตาม
อย่างน้อยบางช่วงมันก็ทำให้เราไม่ต้องคิดถึงรักของเรา(บางช่วงที่ว่านี่แค่30นาทีเท่านั้นแหละ5555+)ยังงัยมันก็คิดอยู่ตลอด
ฟังเพลงอะไรก็โดนจริงๆนะ อย่างเมื่อวานฟังเพลงนี้ ยังคิดอยู่เลยว่าคนเขียนต้องเจ็บปวดขนาดไหนนะถึงได้ถ่ายทอดมาตรงใจเราขนาดนี้
ไม่รู้จะเจ็บปวดเท่าเราหรือมากกว่าเรารึเปล่า เพลงที่ว่าก็ของปาล์มมี่นี่แหละที่ชื่อเพลงว่า
"ร้องไห้ง่ายๆกับเรื่องเดิมๆ"
พยายามจะอยู่คนเดียว
พยายามไม่สนใจ
พยายามไม่เป็นอะไร
ทำตัวเองให้แข็งแรง
แต่ความรู้สึก
ก็ยัง ยังเหมือนเดิม
ต่อให้ทุกอย่าง ทุกอย่าง....
จะเปลี่ยนไป
ทำไมต้องเสียน้ำตา
อย่างง่ายดายให้กับเรื่องเดิมเดิม
รู้สึก...ไม่เข้าใจตัวเองสักที
บางทีไม่รู้ทำไม
ต้องเป็นคนที่อ่อนไหวทุกที
ร้องไห้...กับเรื่องเดิมเดิมอย่างนี้
พยายามดูแลตัวเอง
พยายามหลุดพ้นไป
พยายามจะทำยังไง
ใจมันยังไม่แข็งพอ
กับความรู้สึก
ที่ยัง ยังเหมือนเดิม
ต่อให้ทุกอย่าง ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
ทำไมต้องเสียน้ำตา
อย่างง่ายดายให้กับเรื่องเดิมเดิม
รู้สึก...ไม่เข้าใจตัวเองสักที
บางทีไม่รู้ทำไม
ต้องเป็นคนที่อ่อนไหวทุกที
ร้องไห้...กับเรื่องเดิมเดิมอย่างนี้
ทำไมนะทำไม.....เราช่างอ่อนไหวเสียจริง
----------------------
บลอกหน้าที่แล้วก็ลานนาไปทีละ รู้สึกว่าตรงใจเราทั้งคู่เลย ทั้งๆที่เป็นผู้ชาย ทำไมถึงเป็นได้ขนาดนี้นะ
ถ้าใครรู้จักน๊อตคงไม่คิดแน่ๆว่ายังจะมีวันแบบนี้อยู่อีกเหรอ ขนาดไปกินเหล้ามาวันก่อนโน้น เพื่อนสาวที่มหาลัยเห็นหน้ายังทักออกมาคำแรกเลยว่า
"ทำไมตาแกบวมแบบนี้วะ แกร้องไห้มาเหรอ" (ขนาดทาแป้งมาแล้วนะเนี่ยะ)ไม่ได้คิดเลยนะว่าจะเสียฟอร์มรึเปล่า ตอบง่ายๆเลยว่า "เออ...ว่ะ"
ทำอย่างไรนะ ถึงจะผ่านช่วงเวลาแบบนี้ไปได้ จากคนที่เคยแนะนำคนอื่นอย่างเก่งในเวบตอบได้เกือบทุกปัญหา พอมาเจอกับตัวเองเข้า
ไอ้คำตอบที่เอาไว้ตอบคนอื่นกลับมาใช้กับตัวเองไม่ได้เลยสักอย่าง หรือผู้ชายอย่างเราจะอ่อนแอกว่าผู้หญิงนะ...
ปล.วันนี้เล่าอะไรไม่ค่อยรู้เรื่องเลยเนอะ เศร้าๆพิกล
ปล.2 ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเม้นบลอกให้นะครับ ไม่ค่อยจะมีแรงเขียนไว้เจอกันโอกาสหน้านะครับ
อย่าดื่มหนักมากนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะ เป็นห่วงค่ะ 
ต่างคนต่างอกหัก ต่างคนต่างวิธีการตัดอกตัดใจ คนนึงกินเหล้า คนนึงกินแหลก ที่เสียไปคือเงิน และเวลา เพื่อแลกกับคำว่าบรรเทา...........
